- Zmień rozmiar tekstu:
Jest rok 1914, na południowym wzgórzu Wadowic tzw. „Górnicy" rozpościera się wielki, pięknie usytuowany Park Miejski. Jest on dziełem ludzi, skupionych w stowarzyszeniu „TUMWIO", którzy w szczególny sposób umiłowali Wadowicką Ziemię.
Stanisław Kuzia, Antoni Drozdowski, Stanisław Machalski, Stanisław Kuźniarowicz, Władysław Kuzia to Zarząd Towarzystwa Upiększania Miasta Wadowic i Okolicy, który na terenach zakupionych przez Radę Miejską (1909-1912) rozpoczyna wspaniałe dla Wadowiczan przedsięwzięcie tworzenie Parku Miejskiego. Wytyczanie ścieżek, sadzenie żywopłotów, zalesianie nie tylko gatunkami rodzimymi, ale również egzotycznymi oraz tworzenie placów zabaw to początek dzieła. W 1913 r. rozpoczyna się budowa schroniska młodzieżowego „Górnica" oraz dwóch drewnianych altan. W zacisznym zakątku parku powstaje kapliczka (1915r), poświęcona Matce Bożej Królowej Korony Polskiej.
Okres międzywojenny to rozkwit Parku. Schronisko wzbogaca się o piękną werandę, a na terenie Parku powstaje trzecia, murowana altana. W specjalnie wzniesionej muszli koncertowej rozbrzmiewa orkiestra pułkowa stacjonującego w Wadowicach 12 Pułku Piechoty im. Ziemi Wadowickiej. Krzewieniu kultury fizycznej sprzyjają powstałe korty tenisowe.
Rok 1934 jest szczególny dla Parku. W najwyżej położonym miejscu (ok. 317 m n.p.m.) usypany zostaje kopiec widokowy, poświecony wielkiemu polskiemu wieszczowi Adamowi Mickiewiczowi. Dzieło to wieńczy osadzona na szczycie kopca tablica pamiątkowa z dedykacją „Adamowi Mickiewiczowi w stuletnią rocznicę Pana Tadeusza 1834-1934 TUMWIO". Na terenie Parku pojawia się budowla dzieło inżynierów zbiornik wodociągowy, otoczony betonowymi kolumienkami stanowiącymi wraz z metalowymi siatkami ogrodzenie obiektu. Park staje się licznie uczęszczanym miejscem rekreacji. Wieczornym spacerom sprzyja zainstalowane elektryczne oświetlenie. Dużo radości, nie tylko dzieciom sprawia fontanna, którą otaczają wykonane z betonu, tryskające wodą zwierzątka: żaba, wąż, krokodyl i żółw.
Po drugiej wojnie światowej wraz ze śmiercią prezesa „TUMWIO” Czesława Panczakiewicza, zamiera również działalność Towarzystwa. W 1971 r. powstaje Towarzystwo Miłośników Ziemi Wadowickiej, kontynuujące tradycje TUMWIO. Budynek schroniska staje się ostoją Hufca ZHP Park zmienia jednak swoje oblicze zaśmiecone alejki, zaniedbane obiekty architektoniczne, okaleczone drzewa. Ratunek przychodzi w maju 1991 r. Zarząd Miejski przeznacza finanse na renowację Parku. Pod czujnym okiem Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody oraz „Towarzystwa Opieki nad Parkiem w Wadowicach" nabiera on nowego blasku. Selekcja drzewek, wzbogacenie szaty roślinnej o nowe gatunki, prace konserwatorskie altanek to tylko nieliczne zabiegi, z tych które wykonuje się, by przywrócić dawną świetność Parku.
